tinnitus

Tinnitus: ben je bereid om écht te luisteren?

Hij is 48 jaar. Een grote vent met een charismatische uitstraling. Hij komt bij me in verband met oorsuizen. Ook wel “tinnitus” genoemd. Een hardnekkige klacht waar de reguliere geneeskunde nog geen structurele oplossing voor heeft. Na tevergeefs bij diverse specialisten langs te zijn geweest, is hij nu benieuwd naar een andere visie en aanpak. Ik vraag hem; “Dus stel dat je lijf in deze situatie daadwerkelijk slimmer is dan je hoofd, wat zou je lichaam je hier dan eigenlijk willen vertellen?”

Tinitus en verlangen naar rust

Vrijwel direct zegt hij dat hij het wel wat rustiger aan zou mogen doen. Hij heeft een succesvol eigen bedrijf en overweegt om wat meer afstand te nemen. “Wat doet het met je als je dat zegt?” vraag ik. Hij voelt druk op zijn borst en hij krijgt het benauwd. Ik laat hem bij de vervelende gevoelens blijven, ondanks dat alles in hem daar het liefst vandaan wilt. Er blijkt een groot verlangen te zijn naar meer rust. Een ander deel komt echter direct in de weerstand. Het deel dat geleerd heeft dat hij iets moet dóen om succesvol te zijn. Dat hij in actie moet komen om gewaardeerd te worden. Dat zijn eigenwaarde afhankelijk is van de prestaties die hij geleverd heeft. En groot respect voor dat deel. Ook dat deel heeft het beste met hem voor. Namelijk dat het goed met hem gaat. Dat is wat het geleerd heeft. Om veiligheid en geborgenheid te bieden en een gevoel van controle te behouden, heeft hij geleerd om te dóen. Daarmee is het heel lang heel succesvol geweest en heeft het hem gebracht op de succesvolle plek waar hij nu staat. Niet-doen staat voor hem gelijk aan onveiligheid en onzekerheid. En zelfs aan waarde-loosheid… Niet gek dat alles dan in het verzet gaat op het moment dat er een ander verlangen op de deur klopt; het verlangen om het rustiger aan te willen doen.

Ik vraag hem om de volgende zin te herhalen: “Iets in mij wil heel graag de controle behouden”. Hij bevestigt de woorden en voelt tegelijkertijd de druk op zijn borst toenemen. Wanneer ik hem iets later vraag om de volgende zin uit te spreken: “Ik ben bereid om in overgave te gaan…”, neemt direct het oorsuizen toe. Iets in hem vindt het heel spannend om in overgave te gaan. Ik leg hem uit dat het oorsuizen niet tégen hem is, maar dat het oorsuizen er vóór hem is. En dat het hem er steeds aan blijft herinneren wat zijn daadwerkelijke verlangen is.

Oorsuizen is verminderd door grote stap

Twee sessies en een aantal weken verder zie ik hem opnieuw. Hij heeft inmiddels besloten om zijn bedrijf eerder dan gepland over te dragen en vandaag is zijn laatste actieve werkdag als eigenaar. Zijn oorsuizen is aanzienlijk verminderd, maar nog wel aanwezig. Veertig jaar “doe-modus” is niet zomaar even omgekeerd. Het hele systeem heeft tijd nodig om te herstellen van de adrenalineverslaving. Zijn “willen” is altijd gedreven vanuit wilskracht. Iets in de wereld zetten wat ook nog eens gewaardeerd en goed bevonden werd door de omgeving. Nu zijn “willen” een groot verlangen is om het rustiger aan te doen, merkt hij dat het heel spannend voor hem wordt: wat zullen andere mensen hiervan vinden? “Iets in mij is heel bang dat er mensen van mij weggaan”, wanneer hij dat zegt komen er allerlei gedachten bij hem op en neemt het oorsuizen ter plekke weer toe. Zijn ouders en het onbewuste verlangen naar goedkeuring van hen komt aan de oppervlakte. Ik begeleid hem naar een plek waarin hij zichzelf kan verwelkomen met wat goed is voor hem én hij zichzelf toestaat dat heel spannend te vinden. In de laatste stap ontslaat hij zijn moeder van de plicht om hem te erkennen en te waarderen. Dan gebeurt er iets bijzonders: hij voelt letterlijk een tinteling door hem heen gaan. Hij benoemt het alsof er opeens allerlei sloten van deuren afgaan en hij een enorme warmte ervaart.

Omarmen van tinnitus

Hij is na de ontmoetingen het oorsuizen gaan zien als een vriend die hem waarschuwt en actief wordt wanneer hij te ver verwijderd raakt van wat goed is voor hem. Door de bereidheid om het oorsuizen te onderzoeken, naar de lastigheid en de pijn toe te gaan heeft hij een belangrijke stap gemaakt in de overgang van doen naar niet-doen, het afbouwen van zijn adrenalineverslaving en heeft hij zichzelf bevrijd van de overtuiging dat zijn eigenwaarde afhankelijk is van de erkenning en waardering van anderen. Je klacht als kans. Ook oorsuizen is niet tegen jou, het is er voor jou. Mits je bereid bent om er naar te luisteren en echt te horen wat het je te vertellen heeft.

Vond je dit interessant? Kom dan naar het Theatercollege Van klacht naar kans op zaterdag 23 november 2019 in de Stadsschouwburg & Philharmonie Haarlem.

Meer informatie Theatercollege van klacht naar kans 

Geen blog of aanbieding van Juriaan meer missen? Maak stappen en leer jezelf begeleiden door iedere maand de inspirerende blogs van Juriaan te ontvangen.

You may also like