“Het voelt alsof mijn lichaam me in de steek laat…”

Tweeënveertig jaar is ze, een sprankelende jonge vrouw, gediagnosticeerd met MS (mutiple sclerose, een zenuwaandoening waarbij geleidelijk lichaamsfuncties uitvallen). Is het waar, vraag ik. Is het waar dat je lichaam je daadwerkelijk in de steek laat?
“Ja, zo voelt het wel”, zegt ze. “Mijn linker arm doet het niet meer zoals ik zou willen, mijn zicht aan één oog wordt steeds minder en ik ben heel erg moe”.

Dat begrijp ik, maar dat is geen antwoord op mijn vraag: is het waar dat je lichaam je in de steek laat? “Nee”, zegt ze. Ik vervolg: je lichaam is je meest trouwe bondgenoot. Ze is eindeloos loyaal. Ze is er vóór jou. Ze kijkt me aan: “Dat vind ik maar moeilijk te begrijpen”. Ben je bereid, vraag ik, het gaat hier om de bereidheid, je hoeft het nog niet eens te dóen, om buiten je eigen redelijkheid te gaan kijken. En iets aan te gaan wat volgens het hoofd geheel onlogisch lijkt. Ben je bereid om dat te doen? “Ja, dat ben ik…”

Lijf slimmer dan je hoofd

Stel dat je lijf slimmer is dan je hoofd. En dat daar waar je met je hoofd geen nee meer kunt zeggen, je lichaam het voor je gaat doen. Dat het tegen je zegt: Ho stop! Er klopt hier iets niet, je hebt bij te sturen! Met andere woorden, dat jouw lichaam aangeeft dat er iets in jouw leven mag veranderen op een manier die meer goed en kloppend is voor jou. Wat zou het je dan eigenlijk willen vertellen? “Ja, dat heb ik eigenlijk al gedaan… Ik ben gestopt met het werk dat ik deed. Ik ben andere dingen gaan doen en  maak meer keuzes voor mezelf…”. Wat merk je als je dat zegt? Sluit je ogen en kijk eens wat er voelbaar is, wat voel je in jouw lijf? “Dan merk ik dat er tranen komen…”. Ik vraag haar de volgende zin hardop te herhalen: Iets in mij voelt zich heel verdrietig. Wat merk je dan? “Dan wordt het verdriet nog groter, waarom heb ik niet eerder deze beslissingen genomen…?”

De waarom-vraag

De waarom-vraag is hier niet van belang. Als het antwoord op de waarom-vraag zou zijn omdat je vader je vroeger toen je klein was, tien keer de lucht in heeft gegooid en negen keer heeft gevangen… dan kan je daar niets mee. De waarom-vraag brengt je direct naar je hoofd en je weet inmiddels dat je de oplossing daar niet gaat vinden. Dus als je nu met heel je aandacht naar dit verdriet gaat. De keuze maakt om het met nieuwsgierigheid te onderzoeken. Zonder dat je met het verdriet samen hoeft te vallen. Maar dat je het ontmoet, precies zoals het nu aan jou getoond wordt, wat merk je dan? “Dan zie ik een soort zwarte koker voor me waar ik uit probeer te klimmen. Er zijn allemaal poppetjes om me heen. Die heel druk heen en weer rennen…”. Wat doet het met je? “Het maakt me verschrikkelijk moe…”. Laat het maar waar zijn: Iets in mij voelt zich verschrikkelijk moe. Wat doet dat met je? “Dat voelt wel goed eigenlijk”. En hoe voelt goed? Hoe merk je aan jouw lijf, dat het goed is? “Ik voel meer rust, meer ruimte”. Waar voel je dat? “In mijn buik, mijn armen, overal eigenlijk”. Dit deel dat zich heel erg moe voelt, wat zou het je willen vertellen? “Dat ik beter voor mezelf mag zorgen, dat ik op de goede weg ben door te stoppen met mijn bedrijf…”.

Je leven inrichten die daadwerkelijk goed en kloppend is voor jou

Ik ga iets aan je voorleggen waarbij je in de weerstand zou kunnen gaan, zeg ik. Stel dat deze aandoening tot het inzicht heeft geleid dat je het resterende deel van je leven in mag richten op een manier die daadwerkelijk goed en kloppend is voor jou. En dus niet meer je leven te leiden op de gejaagde en stressvolle manier die je gewend bent… hoe zou dat voor je zijn? Ze huilt en lacht tegelijkertijd. “Ja, dan voel ik rust, ruimte, vrede…”. Stel dat jij deze rust, ruimte en vrede bent, wat merk je dan? “Dan word ik daar eigenlijk heel blij van…!” Ze kijkt me verbaasd en lachend aan.

De vraag is hier niet of het lichaam jou in de steek laat. De vraag is of jij je lichaam in de steek laat. Je lichaam blijft bij jou. Die gaat niet weg. Uiteindelijk zal jij het zijn die jouw lichaam verlaat. Tot die tijd is jouw lichaam er volledig vóór jou. Ook als dat pijnlijk, verdrietig, angstig of heel erg ongemakkelijk voelt. Jouw lichaam wijst je de weg welke kant je op mag gaan. 

Vond je dit interessant? Kom dan naar het Theatercollege Van klacht naar kans op zaterdag 23 november 2019 in de Stadsschouwburg & Philharmonie Haarlem.

Meer informatie Theatercollege van klacht naar kans 

Geen blog of aanbieding van Juriaan meer missen? Maak stappen en leer jezelf begeleiden door iedere maand de inspirerende blogs van Juriaan te ontvangen.

You may also like