Welke prijs betaal je werkelijk?

Wat werkt er niet in jouw leven? Vraag ik. Dat ik het te druk heb in mijn werk en dagelijkse leven. Ik ben altijd gehaast. Opnieuw stel ik de vraag: en wat werkt daar niet in? Dat er teveel van mij gevraagd wordt. Door mijn werkgever, door mijn klanten, de mensen om mij heen. En wat werkt daar niet in voor jóu? Dat ik regelmatig over mijn grenzen ga. En welke prijs betaal je daarvoor? Dat ik me niet lekker voel. En als je je niet lekker voelt, hoe voel je je dan wel? Niet fijn. En als je je niet fijn voelt, hoe dan wel? Ja, eh… ongemakkelijk, niet blij…

Pijn omzeilen

Het hoofd omzeilt onbewust en heel vakkundig de echte pijn. Door te vertellen wat het “niet” is, hoeft het de werkelijke prijs niet onder ogen te komen. Het is minder confronterend om te zeggen dat je je “niet lekker” voelt, dan de echte pijn te voelen. Namelijk dat het je uitput, de energie uit je trekt, somber en gestrest maakt. En dat je daardoor in het weekend alle tijd nodig hebt om jezelf te herstellen voordat je maandag weer aan de ratrace deel kan nemen. Waardoor je er ook niet voor je partner en je gezin kunt zijn op de manier zoals je graag zou willen. Dat je je daardoor minder waardevol voelt en je het ook niet meer kunt opbrengen om regelmatig te bewegen en gezond te eten. Wat je gevoel van waardigheid, zelfrespect en zelfvertrouwen alleen maar verder ondermijnt.

De enige manier waarop je jezelf hebt aangeleerd om nog een beetje voldoening en eigenwaarde te ervaren is door te voldoen aan al die verantwoordelijkheden, verplichtingen en (sportieve) resultaten, opgelegd door jezelf en je omgeving. In de hoop daar iets voor terug te krijgen.

Strategie om niet in verandering te hoeven komen

Ja, maar zo erg is het ook weer niet….Opnieuw een strategie van het hoofd om niet in verandering te hoeven komen. Door te zeggen wat er niet werkt in je leven zeg je ook niet dat alles verschrikkelijk slecht is. Er werkt mogelijk heel veel, heel erg goed in je leven. En daarnaast zijn er situaties en patronen die niet werken. En die zijn mede bepalend voor (een groot deel van) je kwaliteit van leven. Zodanig dat je lijf je laat voelen dat er iets niet klopt. Waardevol dus om daarnaar te kijken.

En ook dan weten we de lastigheid listig te vermijden. Door de oorzaak én de oplossing te gaan zoeken in de vorm of bij de ander. “Als er nou meer personeel komt, dan…”, “Als mijn partner nou wat meer tijd neemt, dan…”, “Als ik vaker ga sporten, gezonder ga eten, mijn agenda aanpas, dan…”

Dat lijkt een succesvolle strategie. En in heel veel gevallen kan dat ook heel goed werken. Het gaat hier dan ook niet over goed of fout. Het gaat erom in hoeverre het daadwerkelijk bijdraagt aan de relatie tussen jou en jouzelf. Wie of wat heeft nog leiding over wie?

Wachtkamer van je eigen leven

Zolang jij nog steeds wilt dat de ander of de vorm jouw problemen, lastigheden en ongemak oplossen, dan loop je namelijk opnieuw een groot risico. Je geeft daarmee namelijk alle regie en invloed uit handen. Je neemt plaats in de wachtkamer van je eigen leven; in de hoop dat ooit, een keer, heel misschien, op een dag de situatie zodanig zal veranderen dat het weer goed en kloppend voelt voor jou. En ondertussen ben je aan het overleven volgens de strategieën zoals je ze aangeleerd hebt gekregen en klakkeloos voor waar hebt aangenomen. Je bent verworden tot een machine die denkt in vrijheid te leven, maar in werkelijkheid met handen en voeten gebonden is aan ingeprogrammeerde gedachtenpatronen en bestuurd wordt door geconditioneerde overtuigingen. En op die manier met man en macht probeert de wereld om je heen te controleren zoals jij vindt dat het zou moeten gaan. En diep van binnen weet je dat het niet te controleren is. En die spanning voel je… iedere dag opnieuw.

Weer licht schijnen op je menselijkheid

En heel af en toe komt er dan een scheur in je mechanische pantser door middel van angst, pijn, boosheid en verdriet. Dat weer wat licht laat schijnen op je menselijkheid, de persoon die je in oorsprong ten diepste bent en waarvoor je daadwerkelijk bedoeld bent. Waardevol dus om daar naar te luisteren. Maar in plaats van daar aandacht aan te geven, willen we dat zo snel mogelijk fixen. Het systeem van overheid, economie en farmacie vaart daar wel bij, terwijl jij ondertussen de hoge prijs betaalt. Met het idee dat je heel goed bezig bent. Rust, vrijheid, geluk en voldoening najagend in de hoop dat je het ooit, heel misschien een keer gaat krijgen. Als je deze strategie al zolang volgt, en het heeft jou (en vele anderen) nog steeds niet in contact gebracht met die plek, zou je dan kunnen zeggen dat die strategie niet werkt?

Je lichaam wijst je de weg

De ingang is altijd via het lijf. Leren contact te maken met het ongemak, daar te blijven en te onderzoeken wat er echt gewild wil worden. Het ongemak, de scheur in je pantser, brengt je regelrecht in verbinding met je kostbaarheid. En dan je keuzes te maken. Zonder het altijd te willen begrijpen. Los van wat je geleerd hebt en buiten je eigen redelijkheid. Maar vanuit vrijheid en een diep vertrouwen. Je lichaam wijst je de weg, mits je bereid bent om echt te luisteren.

Vond je dit interessant? Kom dan naar de trainingsdag Breek je Brein in één dag XL.

Meer informatie Breek je brein in één dag

Breek je brein in één dag XL is een uiterst krachtige en efficiënte trainingsdag waarna vele deelnemers daadwerkelijk in staat zijn geweest om grote en bijzondere stappen te maken. Zelf weer doelen te formuleren én te bereiken. In een richting die JIJ wilt.

 

Geen blog of aanbieding van Juriaan meer missen? Maak stappen en leer jezelf begeleiden door iedere maand de inspirerende blogs van Juriaan te ontvangen.

 

You may also like